Wanneer op 27 januari de laatste namen geklonken hebben, is door bijna 700 mensen bijgedragen aan het voorlezen van De 102.000 Namen. De namen worden gelezen door overlevenden en nabestaanden, door vroegere buren, klasgenootjes en vrienden. Maar ook door schoolkinderen, politici en andere betrokkenen. Dit jaar doen opmerkelijk veel jonge lezers mee, voor wie de oorlog letterlijk en figuurlijk verder weg staat.

 

Lezers

2551645048

Door iemand met zijn eigen naam te noemen, komt het verschrikkelijke gebeurde weer heel dichtbij. Wij, de weinige die de Shoa overleefd hebben, weten wat zij meegemaakt hebben en het enige dat wij kunnen doen is hun te herdenken.

Mirjam Weitzner-Smuk - Holocaust overlevende

a28a08763da93cf9aeb0b6ae615ff952

Het lezen van namen is de beste manier om jezelf de massaliteit van de moord op de joden te realiseren. Ik deed in 2010 voor het eerst mee, en was er diep door geraakt.

Ad van Liempt - Auteur/Programmamaker

ik

In ons gezin kwamen verhalen over de oorlog veelvuldig aan bod. Inmiddels zijn mijn opa's en oma's helaas overleden, maar door samen de namen te gaan lezen, laten wij zien dat we al die verhalen en mensen nooit zullen vergeten.

Elise van der Laan (26) - Assen

Zoni Weisz

Met het noemen van 102.000 namen ervaren we dat 102.000 niet alleen een getal is, maar dat het om 102.000 keer een mens gaat. Een vader, een moeder, een kind, een oma en een opa.

Zoni Weisz - Sinto en Holocaust overlevende

jacques-dancona(1)[1]

Wat denk je? Het feit alleen al dat mijn vader opgeroepen was om zich te melden in Westerbork, maar een onderduikadres vond...

Jacques d'Ancona - Journalist

Leerlingen, De viermaster

De Tweede Wereldoorlog is geweest, maar zulke dingen moeten we nooit meer hebben. Dit moet een soort grondhouding voor onze leerlingen worden.

OBS De Viermaster (groep 8) - Veendam

HOOGHALEN-PORTRETTEN-OVERLEVENDEN

Mijn familie is vanuit kamp Westerbork gedeporteerd, ik vanuit kamp Vught. Voor mij is het een soort herdenking.

Beppie Ottenbros-Bosboom - Holocaust overlevende

csm_martine--letterie-door-hans-van-der-maarel_b61b7044cb[1]

Het voorlezen van de namen van de 102.000 slachtoffers is belangrijk. Niet alleen omdat we ons dan realiseren hoe ongelofelijk veel mensen er vermoord zijn, maar ook omdat we die manier stil staan bij ieder mens afzonderlijk. We herdenken zo het lot van elke afgevoerde man, vrouw en ieder kind.

Martine Letterie - Kinderboekenschrijfster

Foto Mariska_Kayla

Ik wil mijn dochters (13 en 11) het besef meegeven dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend is. Ik wil het hen laten ervaren. Door mijn oudste dochter mee te nemen naar Westerbork en met haar te lezen, hoop ik haar dat mee te kunnen geven.

Mariska van Meurs - PABO studente

image2

Voor mijn moeder en mij is het een eerbetoon aan de familie, maar natuurlijk ook aan de 102.000 andere slachtoffers.

Ivonne Bogers-Ottenbros - Dochter van Beppie Ottenbros

nichtjes doorten

Wij vinden het belangrijk om de mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen te herdenken. Het is zo erg wat er is gebeurd, het is goed dat we allemaal stilstaan bij deze gebeurtenis.

Anouk (11) en Inez (11) Doorten - Vries

high-res-1564

102.000 is een niet te bevatten getal. 102.000 keer de moord op een Jood, een Roma, een Sinti. Met ieder een vader, een moeder, familie, vrienden... Door hun naam hardop uit te spreken, eren wij hun leven, hun verhalen en hun dromen. Opdat wij niet vergeten.

Martin van Rijn - Staatssecretaris

Bloeme

Door de namen te noemen van een willekeurig gekozen aantal mensen van de zes miljoen slachtoffers, zal de ongeëvenaarde misdaad nogmaals onder de aandacht gebracht worden. Ik doe dit mede om mijn grote familie, gevallen door moordenaarshanden, te gedenken.

Bloeme Evers-Emden - Holocaust overlevende